Centralnym punktem prac realizowanych w cyklu „Klony” są obumarłe rośliny – pierwowzory – matryce, na podstawie których tworzona jest nowa, estetyczna rzeczywistość. Zmultiplikowane przy pomocy narzędzi cyfrowych obrazy roślin tworzą łany, łąki, pola wydawałoby się pozornie znajome, a w rzeczywistości nigdy nieistniejące.

Stając przed tą wyidealizowaną formą natury, widz zapomina o jej istocie, jaką jest przemijanie, ulotność i brak trwałości. Kwiat przecież kiełkuje, rozkwita, żyje, rodzi owoc aż w końcu obumiera.

(…) Zatem rodzi się potrzeba zatrzymania tego, co cieszyło oko swą urodą – kwiatu. Jego zwielokrotniony wizerunek, wyczyszczony z dodatkowych elementów zaburzających percepcję, przezwyciężający naturalny rytm rozwoju, zajmuje miejsce pierwowzoru. Jest trwały i atrakcyjny. (…)

Wydawałoby się, że ta przeestetyzowana forma zwiastuje kres rzeczywistości, jednak jej dominację przełamuje zamknięty w szklanym „sarkofagu” kwiat – a w zasadzie jego szczątki. Te przypominają o zepchniętej na margines zainteresowania, mało atrakcyjnej matrycy, która jednak kryje to, co najważniejsze – nasiono – źródło życia i przetrwania.

Matryca jest potwierdzeniem rzeczywistości, prawdy o istnieniu, które jest zindywidualizowanym procesem. Powielenie, zmultiplikowanie nawet najbardziej efektownej fazy trwania nie gwarantuje życia prawdziwego. Daje jego złudną i estetyczną iluzję.

(…) Matryca w spectrum moich doświadczeń artystycznych wysuwa się na pozycję lidera. Jest nie tyle elementem pracy, jej zaczynem, technologią lub materią, ale jej konstytutywnym wyznacznikiem. Bez matrycy praca jest niema, pozbawiona znaczenia a odbitka graficzna jest jedynie estetyczną iluzją, przedmiotem estetycznej admiracji. Matryca przedmiotowa to jednocześnie mentalna matryca filozoficzna stanowiąca próbę stawiania prawdziwych twierdzeń na temat rzeczywistości.

 

Czerwony z cyklu "Klony" fragment

„Czerwony” z cyklu „Klony” fragment

Jarosław Skutnik

Urodził się w 1963 r. w Kropiwnicy.  Studiował na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach,  w Instytucie Sztuki w Cieszynie i Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu.

Od roku 1994 pracuje w Instytucie Sztuki na Wydziale Artystycznym w Cieszynie na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Obecnie prowadzi pracownię grafiki warsztatowej i eksperymentalnej oraz multimediów.

Realizuje działania związane z poszukiwaniem nowych form wypowiedzi graficznej. Tworzy instalacje z wykorzystaniem eksperymentalnych technik graficznych oraz wideo. Wychodząc od warsztatu graficznego, poszukuje możliwości łączenia tradycyjnej techniki z nowymi mediami. Filozofia poszukiwań artystycznych skupiona jest wokół  kategorii matrycy, jako pierwotnej idei.

Brał udział w około stu wystawach krajowych i zagranicznych.